Social media


Ik weet het niet met die social media. Wat is het toch een fake gedoe. Zo was ik gisteren jarig en ik krijg van mijn “vrienden” op facebook allemaal hartelijke felicitaties, maar eigenlijk vind ik het van veel mensen raar. Zo heb ik namelijk een groep “vrienden” op facebook wat echt vrienden en familie zijn en die ik dus ook vaak spreek. Als zij op facebook mij feliciteren denk ik: wat raar, ik zie je toch op mijn verjaardag of je hebt net gebeld? De andere groep “vrienden” spreek ik echt nooit! Dit zijn bijvoorbeeld oud-klasgenootjes van vroeger of vriendinnen/vrienden van vroeger die ik nooit meer spreek. Als er geen facebook zou zijn, zouden ze mij ook niet feliciteren toch? Wel aardig hoor, maar vast omdat je een melding krijgt van: Wendy Vroedsteijn is vandaag jarig, wens haar het beste!  Ik vind het gewoon nog leuk om een kaartje van mijn ouders of schoonmoeder te krijgen voor mijn verjaardag (ja, ik weet het dat is niet echt meer 2017….) of een vriendin die me opbelt om te feliciteren of spontaan langs komt.

En dan al die berichten op facebook. Hoe geweldige man/vrouw/kind enz. je hebt of hoe leuk feestje je nu weer hebt gehad ….. Natuurlijk doe ik dit ook, ook ik wil laten zien wat een geweldig leven ik heb en wat voor leuke dingen ik mee maak……, maar waarom lees ik nu nooit eens dat iemand zijn kind wel achter het behang kan plakken of dat hij zijn schoonmoeder haat of een rotavond heeft gehad. Laten we maar vooral laten zien hoe leuk we het allemaal hebben…….

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *